دلتنگ تو

پژواک دلی که همیشه دیر رسید ... گفتگوی تنهایی "4" من شاعرمنویسنده امیکی اومد توی زندگیم که چشماش غزل داشتحرف زدنش غزل داشتنفس کشیدنش غزل داشتبرای همین همیشه صداش میکردم غزلم :)چهار سال کنار هم بهترین روزای زندگیمون رو گذروندیمشد تمام داراییم بین دنیایی که هیچکس نبود منو بفهمه حتا یه ذرهبزرگترین آرزو و خواستم از خدا بودخدایی که اینبار هم مثل همیشه من رو ندید و نشنید...موانع زیادی سر راه ما بود که همشون قابل حل بودنولی یه چیز اساسی بود که نمیذاشت ما مال هم باشیمخونواده هاموناین بزرگترین مانع ما...

ادامه مطلب